Podstawowy symbol masonerii - cyrkiel i węgielnica. Litera G oznacza geometrię

Masoni i muzyka masońska

autorzy: i Antoni Aduszkiewicz

Loża masońska

Podróż na wschód - inicjacja wolnomularska

InicjacjaWolnomularzem może zostać osoba mająca co najmniej 21 lat. Przyjęcie kandydata dokonuje się przez rytualną inicjację. Światowy otrzymujący wolnomularskie światło nie może zwyczajnie wejść do świątyni. Najpierw musi przejść przez Izbę Rozmyślań, w której dominują kolor czarny i symbole śmierci: klepsydra, czaszka, szkielet ludzki oraz znajdujące się na stole kawałek chleba i dzban wody. Chleb i woda, będące pokarmami więźnia, symbolizują pożywienie światowego do momentu kiedy wkroczył na drogę inicjacji. Czerstwy chleb jest obrazem starzenia się i niemocy, zaś zamknięta w dzbanie woda obrazuje nieśmiertelną duszę w ciele - grobie, przypomina także o utajonym i niewypowiedzianym życiu zamkniętym w pieczarze osobowości, czekającym na ujawnienie. Klepsydra, symbol cykliczności, a zarazem śmierci i przemijania czasu, uzupełnia panującą wszechwładnie czerń, z którą współbrzmią czaszka i szkielet. Wizerunek koguta symbolizującego waleczność i odradzające się życie, obwieszcza triumf światła nad ciemnościami.

Izba rozmyślań jest miejscem medytacji; przebywanie w niej można przyrównać do zejścia do piekieł, łona ziemi. Inicjowany widzi na jednej ze ścian złożony z inicjałów napis V.I.T R.I.O.L. (Visita Interiora Terrae, Rectificandoque Inveniens Occultum Lapidem) - odwiedź wnętrze ziemi, a przez oczyszczenie odnajdziesz kamień tajemnicy. Ta stara dewiza różokrzyżowców jest dla niego zaproszeniem do głębokiego przemyślenia ciemnych stron swojego jestestwa, do poznania siebie, a tym samym rozpoczęcia procesu alchemii duchowej, czyli indywidualizacji. Dlatego aby wyjść z tego królestwa ciemności i odnaleźć kamień filozoficzny konieczne jest wielokrotne korygowanie własnej drogi. Nadzieję na to daje uroczyste oświadczenie skierowane do kandydata w izbie rozmyślań - bądź wytrwały, a oczyściwszy się, wyjdziesz z otchłani ciemności i zobaczysz Światło.

W etyce masońskiej wypełnianie obowiązków ma wynikać z ich wewnętrznej wartości, a nie z pragmatycznej kalkulacji wypełniającego. Wstępujący do Zakonu musi w czasie przebywania w izbie rozmyślań spisać filozoficzny testament, w którym powinien określić swój stosunek do Boga, ludzkości, ojczyzny i samego siebie, a więc przedstawić idee, którymi będzie się kierował w swoim nowym życiu.

Na stole, przy którym zasiada kandydat, w celu spisania testamentu, znajdują się obok czaszki, klepsydry i wizerunku koguta naczynia z siarką i solą. Siarka, alchemiczny symbol aktywności reprezentujący energię i duszę natury, przypomina kandydatowi, że musi się odwołać do wewnętrznej siły duchowej, będącej źródłem jego duchowej aktywności. Wtedy dopiero stanie się solą ziemi, kiedy wydobędzie z siebie żar płonącej siarki i zdoła utrwali najwyższe wartości w procesie krystalizacji osobowości, którą symbolizuje sól.

Odzież współubiegającego (inne określenie inicjowanego) powinna być w pozornym nieładzie. Inicjowany ma bosą lewą stopę, obnażone prawe kolano i lewą pierś, co przypomina odpowiednio o szacunku, pokorze, szczerości i otwartości, które to cechy kandydat jako przyszły wolnomularz powinien w sobie rozwijać. Jednocześnie nieuporządkowana odzież symbolizuje stan zamętu w duszy i umyśle kandydata, który nie przeszedł jeszcze obrzędu inicjacji. Inicjowany nie powinien mieć przy sobie żadnych metalowych przedmiotów, pieniędzy i broni, wyrażających namiętności wstrząsające światem.

W izbie rozmyślań oczy inicjowanego przewiązane są opaską, która zostanie zdjęta dopiero po dokonaniu inicjacji. Sytuacja ta symbolizuje świat ciemności i chaosu, z którego kandydat pragnie się wyrwać. Związane to było również z tym, że przed złożeniem przysięgi inicjowany nie mógł zobaczyć członków loży.

Mistrz, zanim obdarzy inicjowanego światłem i przywróci mu wzrok, objaśnia mu niektóre zasady wolnomularskiego rzemiosła, a następnie zaprasza do złożenia przysięgi na kielich - czarę goryczy. Pierwsze krople znajdującego się w nim napoju są słodkie i przyjemne w smaku, a następne gorzkie. Obrazuje to dwie możliwe drogi stojące przed ubiegającym się o przyjęcie do Zakonu - drogę oświecenia oraz goryczy powtórnej śmierci. Gorycz będzie musiał wypić ten, kto stanie się krzywoprzysięzcą i odwróci się od przyjętego na siebie zobowiązania do etycznego i duchowego życia.

Zasadniczą częścią inicjacji jest oczyszczenie, czyli podróż na Wschód prowadząca przez cztery elementy. Etap pierwszy, pod ziemia, kandydat przebył znajdując się a izbie rozmyślań. Kolejne odbywa po przekroczeniu świątyni.

Kandydat przedstawiony zostaje zebranym jako człowiek wolny i dobrych obyczajów. Przez dobre obyczaje rozumie się uczciwość i rzetelność, wstrzemięźliwość i umiarkowanie, zaś wolność oznacza brak przesądów i fanatyzmu w myśleniu i postępowaniu. Znajdujący się w świątyni bracia podnoszą uroczysty zgiełk za pomocą szpad, zaś kandydat, pod groźbą śmierci za krzywoprzysięstwo, zostaje zapytany o pobudki swojego działania. Pozostałe trzy etapy oczyszczenia, czyli podróży, obejmują wodę, powietrze i ogień. Według wolnomularzy rytualna podróż przez cztery elementy odbywa się w odwrotnym kierunku do tego, który wyznacza drogę światowego w życiu.

Podczas swej symbolicznej podróży inicjowany napotyka przeszkody, które stopniowo stają się łatwiejsze do pokonania. Dochodzący do tułającego się na oślep po świątyni kandydata szum stwarza wrażenie owych przeszkód. Po zakończeniu czwartego etapu podróży nastaje cisza. Nagle rozlega się głos przypominający złotą zasadę: Nie czyń drugiemu tego, czego nie życzysz samemu sobie, czyń drugiemu dobro.

Po zakończeniu podróży kandydat wypija czarę goryczy, a następnie zobowiązuje się do bronienia w świętości honoru i życia wszystkich ludzi oraz nie wyznawania zasad sprzecznych z ideami wolnomularskimi. Dopiero wtedy inicjowanemu zostaje przywrócony wzrok. Jednakże świątynia nadal jest pogrążona w półmroku. Dopiero gdy Mistrz trzy razy uderzy młotkiem zostaje zalana światłem. Nowo inicjowany dostaje fartuszek - symbolizujący pracę, oraz dwie pary białych rękawiczek - jedną dla siebie (symbol czystości), drugą dla towarzyszki życia. Uczeń poznaje słowo właściwe dla swojego stopnia oraz zostaje symbolicznie wprowadzony w arkana mularskiego rzemiosła. Brat przewodnik prowadzi ucznia do nieociosanego kamienia i zachęca do pracy. Zwrócone zostają pieniądze i inne metalowe przedmioty, odzież zostaje przywrócona do porządku. Na koniec bracia wyrażają radość z faktu inicjacji, podnosząc szpady i pozdrawiając nowo przyjętego trzykrotnym klepnięciem po ramieniu otwartą dłonią.


wstecz
Świątynia-loża
dalej
Stopień czeladnika - medytacja i praca